‘Alleen eten waar je trek in hebt’
‘Het begon zo’n anderhalf jaar geleden: ik at steeds minder. Een half jaar geleden, in juni 2025 werd het ernstig: alles wat ik at, gooide ik er meteen weer uit. Zelfs slokjes water hield ik niet meer binnen. Dat duurde een week, totdat ik flauwviel. Toen ben ik met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Er werd onderzoek gedaan, maar daar kwam niet echt iets uit.’
‘Zo kan het niet langer’
‘Ik ging weer naar huis met pillen tegen misselijkheid. Maar de misselijkheid kwam terug en ik begon weer over te geven. De huisarts zei toen, na twee weken: ‘dat kan zo niet langer’. Via hem kon ik meteen in het ziekenhuis terecht. Met een endoscopie (waarbij de arts met een camera in je darm kijkt) zagen ze dat ik een tumor had in de twaalfvingerige darm. Dat is het eerste deel van de dunne darm en zorgt ervoor dat het voedsel uit de maag verder wordt verteerd. Door de tumor kon het eten niet naar mijn dunne darm. De enige uitweg van het eten was terug via de mond.’
Weer eten
‘De tumor was niet uitgezaaid, maar ik kreeg geen chemotherapie of een operatie. Ik heb dat besproken met de arts, mijn vrouw, zoon en dochter. Dat was riskant gezien mijn leeftijd, en bovendien zou ik door een chemotherapie nog zieker en misselijker worden. We kozen voor een andere optie: een stent (een soort buisje) plaatsen, zodat het voedsel van de maag weer naar de dunne darm kon.’
‘Na de behandeling knapte ik al snel op. De ingreep is nu een half jaar geleden en eten gaat nog steeds goed. Ik heb in de tussentijd maar twee keer hoeven overgeven. Ik eet in kleine beetjes en op vaste tijden: ’s morgens, ’s middags en ’s avonds..’
‘Van mijn dokter heb ik een dieetlijst gekregen. Je moet geen zware kost eten bijvoorbeeld. Ik ben wel een keer de fout in gegaan. Ik at toen boerenkool met worst. Normaal at ik dat met veel smaak. Ik had een te grote portie. Dat kwam er allemaal weer uit.’
Minder eten
‘Ik merk wel dat ik minder eetlust heb de laatste maanden. Vandaag nam ik een krentenbol, zo’n kleintje, maar die kreeg ik niet in één keer op. Ik ben vanochtend gevallen, misschien komt dat doordat ik me wat slapper voel door minder te eten. Dat vermoed ik. Ik ben sinds de operatie ook zo’n achttien kilo afgevallen.’
‘Mijn eetlust wisselt van dag tot dag. Soms smaakt iets erg lekker en de volgende dag krijg ik het niet weg. En sommige dingen lust ik niet meer. Ik heb veertig jaar lang gewerkt als slager en hield altijd van een lekker stukje vlees. Maar een vleesgerecht smaakt me helemaal niet meer..’
Halve loempia
‘Ook in aardappelen en warme maaltijden heb ik steeds minder trek. Mijn vrouw maakt nu vooral gerechten met groente. Geen koolsoorten, die staan ook op de dieetlijst. Samen met mijn vrouw en dochter kijk ik elke dag waar ik zin in heb. Ik eet tijdens het avondeten bijvoorbeeld een huzarenslaatje of een boterham. Gisteren nam ik een loempia – wel een halve. Alleen eten waar je trek in hebt, gaat goed.’
‘Drinken gaat goed, ik kan eigenlijk alles drinken. Net als bij het eten drink ik alleen wat ik lekker vind. Veel water, thee en koffie. En warme chocolademelk, maar nu zonder slagroom. ’s Avonds na het eten neem ik wel eens een borreltje, een cognacje bijvoorbeeld, of een amaretto. Een biertje, daar houd ik ook van, maar een flesje is voor mij te veel.’
Medicatie
‘Ik heb ook pillen tegen misselijkheid. Als ik me niet lekker voel, neem ik zo’n pilletje en dan zakt het weg. Bij misselijkheid ga ik ook zitten en zorg ik dat ik rustig blijf en niet in paniek raak. Na een half uur heb ik geen last meer.’
‘De tumor is nog niet uitgezaaid, al kan dat natuurlijk nog komen. Ik heb geen vaste controles in het ziekenhuis. Het heeft weinig zin om elke maand te kijken of de tumor gegroeid is, omdat ik geen operatie meer wil. De arts zei: ‘als er iets verandert, moet je bellen. Dan kunnen we kijken wat er aan de hand is en wat er gedaan kan worden’. Ik denk niet in jaren, maar in maanden. Maar ik voel me nu nog goed. En zolang dat zo is, ben ik tevreden.’
Henk is tachtig jaar en heeft een tumor aan de twaalfvingerige darm