Palliatief en sportief
Personal trainer
‘Ik heb van mijn hobby mijn beroep gemaakt. Ik was personal trainer en groepslesinstructeur en deed mee aan Nederlands kampioenschappen powerliften. Bij powerliften moet je drie verschillende krachttraining-oefeningen doen. Toen kreeg ik lichamelijke klachten. Ik was heel moe, een andere vermoeidheid dan van hard trainen. Ik viel af in gewicht maar mijn buik werd steeds dikker.’
MDL-arts
‘De huisarts dacht eerst aan darmklachten vanwege mijn opgezette buik. Maar andere voeding of laxeermiddelen hielpen niet. Uiteindelijk ging ik naar de Maag, Lever, Darm(MDL-)arts. Er was een wachtlijst van drie maanden voor die afspraak maar ik voelde me steeds slechter. Ik was inmiddels acht kilo kwijt en mijn buik werd steeds dikker. Toen kon ik binnen twee weken terecht in het ziekenhuis.’
ChatGPT
‘Ik kreeg verschillende onderzoeken en ’s avonds logde ik in het online patiënten dossier van het ziekenhuis. Wat daarin stond was onbegrijpelijk voor mij. Ik kopieerde de tekst in ChatGPT en schrok me rot: het was eierstokkanker met uitzaaiingen in het buikvlies. Toen ik later – tijdens een routine telefoongesprek voor mijn operatie – te horen kreeg dat mijn kanker niet te genezen is, stond mijn wereld stil. Niet perse voor mij alleen maar ik voelde me zo rot voor mijn vriend Niels, familie en goede vrienden.’
Uitlaatklep
‘Sporten en specifiek krachttrainen is voor mij een uitlaatklep. Ik heb zo lang het mogelijk was tijdens mijn behandelingen doorgetraind. Ook nu train ik nog steeds drie keer in de week met zware gewichten. Het is misschien minder vaak en minder zwaar als voordat ik ziek was maar ik train. In 2025 heb ik op uitnodiging meegedaan aan een powerlift-wedstrijd. Ik was vlak na de wedstrijd verdrietig omdat ik niet kon doen wat ik wilde. Maar nu ik erop terugkijk mag ik eigenlijk best trots zijn dat ik nog mee kan doen aan zo’n wedstrijd.’
Doelen
‘Door mijn ziekte ben ik vaak moe en heb ik minder energie. Dat vind ik lastig om mee om te gaan. Ik kan bijvoorbeeld mijn oude baan niet meer oppakken zoals ik deed. Naast dat ik lichamelijk ben veranderd, is de mentale klap van mijn ziekte ook groot.
Maar ik vind het belangrijk om doelen te blijven stellen. Sportief en voor mezelf. Zo doe ik ook vrijwilligerswerk bij een IPSO-centrum in mijn woonplaats Doetichem om lotgenotencontact op te zetten voor jongeren met kanker. Door zelf open en eerlijk te zijn over mijn ziekte hoop ik ook anderen te inspireren. En het is misschien ook mijn sportermentaliteit: als ik geen doelen stel, vind ik het ook maar saai.’
Eten
‘Ik ben ook altijd met voeding bezig geweest. Dat vind ik nu in mijn ziekteproces ook heel belangrijk. Ik geloof niet dat ik kan genezen als ik bijvoorbeeld alleen maar vlees ga eten maar ik weet zeker dat goede en gezonde voeding me helpt bij de beperkte energie die ik heb. Daar ben ik dan ook bewust mee bezig.’
Loraine is 27 jaar en heeft uitgezaaide eierstokkanker. Zij doet mee aan het nieuwe seizoen van Over Mijn Lijk. Lees hier meer over Over Mijn Lijk en de deelnemers.