Blog Over Mijn Lijk aflevering 3 - seizoen 11
Nicole zoekt naar een passende locatie voor haar uitvaart. Dat doet ze samen met haar man Werner, haar kinderen Noud en Mees en de beoogde uitvaartverzorger. Haar kinderen zijn nog jong: 4 en 6 jaar. 'We proberen hen zoveel mogelijk erbij te betrekken', zegt Nicole. Zo gaan ze regelmatig mee naar het ziekenhuis. En dan horen ze ook wat eraan zit te komen.'
'Ze weten dat mama doodgaat', zegt Werner. 'Maar dat dood iets voor altijd is, kunnen ze nog niet begrijpen.' De kinderen vragen soms wannéér Nicole doodgaat. Nicole: 'Ik probeer dat dan wat begrijpelijker te maken voor hen. Dan zeg ik: "Ik hoop dat ik er nog ben op jullie verjaardag."' Beide kinderen zijn in september jarig. In juli zoeken ze naar een locatie voor de uitvaart.
De invloed van de ongeneeslijke ziekte van een ouder op de kinderen kan groot zijn. Hoe vertel je dat je niet meer beter wordt? Hoe steun je ze zoveel mogelijk? Lees meer hierover bij Kinderen van ernstig zieke ouders.
‘Alle verdriet kwam naar boven’
Werner noemt het leven ‘serieus pittig’. Kostwinner, vader, mantelzorger… Hij heeft erg veel rollen. Om even tot rust te komen, was hij van plan om vijf dagen alleen in een huisje te gaan zitten. 'Maar dat vond ik echt helemaal niks. Ik hield het niet vol. Alle verdriet kwam naar boven. Na twee dagen ging ik weer terug naar m’n gezin.'
Zorgen voor je naaste die (ernstig) ziek is heet mantelzorg. Dit kan mooie, maar ook zware kanten hebben. Wil je meer over mantelzorg in de palliatieve levensfase weten? Kijk dan bij Mantelzorg.
Ook Bionda, de partner van Koen, geeft toe dat ze het soms moeilijk heeft. Koen heeft een zware operatie achter de rug. Daarbij is zo’n 60 procent van zijn tumorweefsel uit de hersenen weggehaald. In de weken daarna had hij moeite met praten en lopen. 'Ik was toen een stukje van mijn partner kwijt. We konden niets meer delen.' Gelukkig gaat het nu weer beter. Al is er een kans dat een tweede operatie nodig is, met opnieuw kans op ernstige gevolgen.
‘Ik voel me nu echt patiënt’
Na twee rustige jaren gaat het ineens erg slecht met de 25-jarige Madelief. 'De tumor in mijn buik is alle kanten opgegroeid. Ik voel me nu echt patiënt.' Daardoor ziet haar toekomst er een stuk minder goed uit: 'Ik dacht pas geleden nog: ‘Ik word wel 30’. Nu mag ik blij zijn als ik de 26 nog haal.'
Ze haalt energie uit het fantaseren over een ‘prematie’. Dat is een crematiedienst voor haarzelf die ze ook zelf nog – als levende – kan bezoeken. 'Het geeft mij rust om daarmee bezig te zijn.'
Bucket list
Ook voor Marit komt de dood dichtbij. Ze zegt dat ze een bucketlist heeft met veel verschillende dingen. 'Gehaktbrood maken, naar een Arcade-hal gaan en naar Bremen gaan, om mijn beste vriendin te bezoeken.' Ook parachutespringen stond op de lijst. In deze aflevering van Over mijn lijk streept ze die wens af. Ze bezoekt daarvoor het eiland Texel, samen met haar ouders en partner Mackenzie. Na de sprong valt ze presentator Tim Hofman blij in de armen. Ze vond het geweldig.
De palliatieve levensfase kan jarenlang, maandenlang of wekenlang duren. Maar hoe lang die ook duurt, het eindigt met de stervensfase. Wil je daar meer over weten? Kijk dan bij Stervensfase.
Wil je meer weten over dit seizoen van Over mijn lijk? Kijk dan op de website van BNNVARA. De volgende aflevering is te zien op zondagavond 10 mei, rond 21.00 uur. Wil je de uitzendingen via NPO Start kijken? Klik dan hier. Je kunt ook de vorige seizoenen van Over mijn lijk zien.